در قسمت پیش نوشتیم در دین اسلام دستور داده شده كه زن و مرد نا محرم نبايد به يكديگر خيره شوند ، نبايد چشم چرانی كنند، نبايد نگاههای مملو از شهوت به يكديگر بدوزند، نبايد به قصد لذت بردن به يكديگر نگاه كنند.  

يك وظيفه هم خاص زنان مقرر فرموده است و آن اينست كه بدن خود را از مردان بيگانه پوشيده دارند و در اجتماع به جلوه‏ گری و دلربائی نپردازند.

 حال این سوال مطرح است

 چراپوشش فقط به زنان اختصاص یافته و مردان به این اندازه ملزم نشده اند ؟

 دلیل اين است كه ميل به خودنمائی و خودآرائی بر طبق طبیعت و سرشت انسان، مخصوص زنان است . 

از نظر  تصاحب قلبها و دلها مرد شکار است و زن شکارچی

همچنانکه

از نظر تصاحب جسم و تن ، زن شكار است و مرد شكارچی.

 ميل زن به خودآرائی از اين نوع حس شكارچي گری او ناشی می‏شود، در هيچ جای دنيا سابقه ندارد كه مردان لباسهای بدن نما و آرايشهای تحريك كننده به كار برند.

اين زن است كه به حكم طبیعت‏ خاص خود می‏خواهد دلبری كند و مرد را دلباخته و در دام علاقه به خود اسير سازد،

به همین دلیل انحراف تبرج و برهنگی از انحرافهای مخصوص زنان‏ است و دستور پوشش هم برای آنان مقرر گرديده است.